Μολυσματική Τέρμινθος
Η μολυσματική τέρμινθος είναι μία καλοήθης ιογενής λοίμωξη του δέρματος. Προσβάλλει τα παιδιά, τους σεξουαλικά ενεργούς ενήλικες καθώς και άτομα με αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα. Υπάρχουν τέσσερις τύποι του ιού αυτού: MCV-1, MCV-2, MCV-3 και MCV-4. Συνήθως συναντάμε τους MCV-1 και MCV-2. Ο δεύτερος ανιχνεύεται κυρίως στους ενήλικες μιας και αποτελεί σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα.
Οριστική Θεραπεία
Ανώδυνη & Ασφαλής Μέθοδος
Χωρίς Αποθεραπεία
FAQ
Οι βλάβες της μολυσματικής τερμίνθου είναι χαρακτηριστικές και παρουσιάζονται ως σπυράκια στο δέρμα. Πρόκειται για μαργαριταροειδείς, λευκές ή ρόδινες βλατίδες, οι οποίες περιέχουν στο κέντρο ένα λευκό παχύρευστο υλικό, το σωμάτιο της τερμίνθου. Το μέγεθος τους ποικίλει από 2-5 χιλιοστά και ο χρόνος επώασης του ιού κυμαίνεται από 7 ημέρες έως και 6 μήνες. Τα σπυράκια της μολυσματικής τερμίνθου συνήθως είναι ασυμπτωματικά αλλά σε περίπτωση ερεθισμού μπορεί να προκαλέσουν κνησμό και να ματώσουν. Εμφανίζονται αρχικά ως μικρά σπυράκια και στη συνέχεια μεγαλώνουν, γίνονται πιο σκληρά και πολλαπλασιάζονται. Στα παιδιά οι βλάβες εμφανίζονται συνήθως στο πρόσωπο, τον κορμό και τα άκρα ενώ στους ενήλικες τις συναντάμε γύρω από τα γεννητικά όργανα, στην περιοχή του πρωκτού, στο εσωτερικό των μηρών, την κοιλιά και τις μασχάλες. Σε περίπτωση που εμφανιστούν στα γεννητικά όργανα ενός παιδιού θα πρέπει να αποκλειστεί η σεξουαλική κακοποίηση.
Ο τρόπος μετάδοσης της μολυσματικής τερμίνθου είναι η δερματική επαφή και η χρήση κοινών αντικειμένων όπως ρούχα, πετσέτες κ.λ.π. Μπορεί επίσης να μεταδοθεί μέσω αυτοενοφλαμισμού, δηλαδή το ίδιο άτομο μεταφέρει τον ιό από το ένα σημείο του σώματος του σε άλλο. Όταν οι βλάβες εντοπίζονται στα γεννητικά όργανα, ο κύριος τρόπος μετάδοσης της είναι η σεξουαλική επαφή. Η χρήση προφυλακτικού δεν προστατεύει αφού δεν καλύπτει τις περιοχές πέριξ των γεννητικών οργάνων. Η μετάδοση στα παιδιά γίνεται συνήθως από τα κολυμβητήρια και τα γυμναστήρια.
Αν και η μολυσματική τέρμινθος έχει τάση αυτοίασης σε διάστημα 2-6 μηνών, συνίσταται η αντιμετώπισης της εξαιτίας της υψηλής μεταδοτικότητα της. Όταν οι βλάβες είναι λίγες σε αριθμό ένας τρόπος αντιμετώπισης τους είναι η αφαίρεση τους με χειρουργική λαβίδα και στη συνέχεια εφαρμογή βάμματος ιωδίου. Άλλες εναλλακτικές θεραπείες αποτελούν η κρυοθεραπεία με υγρό άζωτο και η διαθερμοπηξία. Τέλος, η πιο σύγχρονη και αποτελεσματική μέθοδος είναι η χρήση του Laser CO2 που στοχεύει με ακρίβεια πάνω στη
βλάβη χωρίς να επηρεάζει τους γύρω ιστούς του δέρματος και δεν αφήνει σημάδια. Συχνά, χρειάζονται επαναλήψεις για να απαλλαγούμε από τον ιό. Παρ’ όλα αυτά ο ιός της μολυσματικής τερμίνθου εκριζώνεται οριστικά μετά από συστηματική κ ολοκληρωμένη θεραπεία και τυχόν επανεμφάνιση του στο μέλλον θα σημαίνει νέα μόλυνση.
