Τα χλαμύδια είναι Gram αρνητικοί, υποχρεωτικά ενδοκυττάριοι μικροοργανισμοί. Συγκεκριμένα, τα βακτήρια Chlamydia trachomatis είναι αυτά που προκαλούν χλαμυδιακές λοιμώξεις και ο χρόνος ζωής τους διαιρείται στην ενδοκυτταρική και την εξωκυτταρική φάση. Στην πρώτη περίπτωση το μικρόβιο εισέρχεται στο κύτταρο και στη δεύτερη πολλαπλασιάζεται καθώς διαιρείται σε δικτυωτά σωματίδια. Η λοίιμωξη από χλαμύδια συμπεριλαμβάνεται στη λίστα των πιο συχνών σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων.
Όπως όλα τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, έτσι και η χλαμυδιακή λοίμωξη μεταδίδεται μέσω του κολπικού, στοματικού και πρωκτικού σεξ. Μπορεί επίσης να μεταδοθεί από τη μητέρα στο νεογνό κατά τη διάρκεια του τοκετού, όταν αυτό περνάει μέσα από το κολπικό κανάλι. Περισσότερο ευάλωτοι στα χλαμύδια είναι οι νέοι <25 ετών, εκείνοι που αλλάζουν συνεχώς συντρόφους και τα άτομα που έχουν επαφές χωρίς προφύλαξη.
Αν και στις περισσότερες περιπτώσεις η λοίμωξη από χλαμύδια είναι ασυμπτωματική ή τα συμπτώματα είναι τόσο ήπια που δε γίνονται αντιληπτά, θα πρέπει κανείς να κάνει μια προληπτική εξέταση ώστε να αποφύγει τις συνέπειες από τυχόν μόλυνση μιας και η λοίμωξη αυτή αποτελεί ένα σημαντικό αίτιο υπογονιμότητας και εξωμήτριας κύησης. Οι γυναίκες που έχουν μολυνθεί με χλαμύδια εμφανίζουν συνήθως τραχηλίτιδα. Τα συμπτώματα που τη συνοδεύουν είναι το πυελικό άλγος και η αιμορραγία στη μέση του κύκλου καθώς και μετά από σεξουαλική επαφή. Η λοίμωξη μπορεί επίσης να προκαλέσει ενδοπυελική φλεγμονώδη νόσο, η οποία με τη σειρά της μπορεί να οδηγήσει σε στειρότητα αφού προσβάλλονται οι σάλπιγγες και το ενδομήτριο. Τα συμπτώματα της νόσου αυτής είναι ποικίλα όπως εμετός, αιμορραγία από τον κόλπο, πυρετός κ.α. Τέλος, ένα μικρό ποσοστό των γυναικών μπορεί να εμφανίσει περιηπατίτιδα ή ουρηθρήτιδα-πρωκτίτιδα που σε αντίθεση με την περίπτωση των ανδρών είναι δύσκολο να αντιληφθούν τα συμπτώματα. Η χλαμυδιακή λοίμωξη στους άνδρες μπορεί να προκαλέσει ουρηθρίτιδα με την παρουσία λεπτόρρευστου εκκρίματος, πρωκτίτιδα και επιδυδιμίτιδα-προστατίτιδα. Στα νεογνά παρατηρείται η εκδήλωση επιπεφυκίτιδας και πνευμονίας όπου η δεύτερη συνήθως κάνει την εμφάνιση σε διάστημα 1-3 μήνες μετά την μόλυνση με βήχα και δύσπνοια. Η επιπεφυκίτιδα συνοδεύεται με πυώδες έκκριμα και οίδημα των βλεφάρων και εμφανίζεται λίγες ημέρες μετά τη μόλυνση.
Η διάγνωση της χλαμυδιακής λοίμωξης γίνεται με τη λήψη τραχηλικού, ουρηθρικού και πρωκτικού επιχρίσματος ή με εξέταση ούρων. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να γίνεται έλεγχος και για άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.
Υπάρχει περίπτωση η θεραπεία των χλαμυδίων να διαφέρει από άτομο σε άτομο. Μία θεραπεία αποτελεί η χορήγηση αζιθρομυκίνης και δοξυκυκλίνης και μία άλλη θεραπεία είναι η χορήγηση ερυθρομυκίνης σε συνδιασμό με λεβοφλοξασίνη και οφλαξασίνη. Ο γιατρός είναι αυτός που θα αποφασίσει ποια μέθοδος είναι περισσότερο αποτελεσματική σε κάθε περίπτωση. Είναι πολύ σημαντικό να ακολουθήσουν τις συμβουλές του γιατρού και οι δύο σύντροφοι και να απέχουν από κάθε σεξουαλική επαφή κατά τη διάρκεια της θεραπείας ώστε να αποφευχθεί η μόλυνση ξανά.
Ενδιαφέρεστε για ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΜΑΛΛΙΩΝ;
Κλείστε ΔΩΡΕΑΝ μία 20λεπτή Συμβουλευτική Συνεδρία για Μεταμόσχευση Μαλλιών!
